Charrette

Ĉi tiu sekcio de Lancelot nomiĝis la Charrette. La Vulgata Charrette estis reverko de la pli frua versa romano de Chretien de Troyes, nomata Le Chevalier de la charrette (“Kavaliro de la Ĉaro”; ĝi ankaŭ estis konata simple per sia titolo, “Lancelot”), ĉ. 1175.

Multaj el la scenoj kaj okazaĵoj en la Charrette sekvis la originalan rakonton de Chretien. La plej granda diferenco inter la Vulgata kaj la versioj de Chretien estis, ke en la Vulgata Charrette, Lancelot ne plu estis anonima kavaliro. En la versio de Chretien, ni ne scias la identecon de la heroo, ĝis Lancelot batalis Meleagant en la unua duelo en Gorre. Ankaŭ, komence de la Charrette, Meleagant klarigis kial li forrabis Guinevere pro sia ĵaluza rivaleco kun Lancelot.

Sir Thomas Malory havis sian propran version de la Charrette. Malory metis la Charrette-epizodon en Libro XIX de Le Morte d’Arthur (ĉ. 1469). La plej granda diferenco inter la versioj de Malory kaj la Vulgata estis la tempokadro. La Vulgata versio metis la epizodon antaŭ la naskiĝo de Galahad kaj la Grala Serĉo. Dum la Charrette de Malory okazis post la Grala Serĉo. Pli precize, ĝi estis situita ĵus antaŭ ol Arturo malkovris la adulton de Guinevere kaj Lancelot, kaj la malamikeco inter la klanoj de Orkney kaj Ban (Libro XX).

• Kavaliro de la Ĉaro
• Meleagant
• Argodras la Ruĝa

Kavaliro de la Ĉaro

Lancelot vagis tra la tuta regno, loĝante en la sovaĝa arbaro dum tuta jaro. Kiam li estis en la arbaro ekster Camelot, la Sinjorino de la Lago trovis lin ĉe Pasko kaj sanigis lin.

Je la Antaŭvespero de Kandelaro, Niniane, la Sinjorino de la Lago, trovis Lancelot en Kornvalo. Ŝi prenis lin hejmen kaj restaŭris lian sanon de menso. Je Pasko, Lancelot rehavis sian sanon kaj forton. Niniane sendis Lancelot reen al Logres. Ŝi konsilis sian protektaton esti ĉe la arbaro de Camelot je certa dato.

En la tago de Ĉieliro, Meleagant alvenis, fanfaronante pri kapto de multaj homoj el Logres kaj ne liberigonte ilin ĝis kavaliro povus sekure eskorti Guinevere tra la arbaro, ekster Camelot.

Sir Kay, la seneskalo de Arturo, trompis Arturon por oferi al li bondeziron. Kay deziris esti la eskortanto kaj protektanto de la Reĝino. Kay havis iluzion, ke li povus venki Meleagant. Arturo havis malmultan elekton krom lasi Kay eskorti sian edzinon tra la arbaro. Arturo ne povis rifuzi sen rompi sian vorton. Kay eskortis la reĝinon tra la arbaro, kaj estis atakita kaj kaptita de Meleagant. Guinevere fariĝis malliberulino de Meleagant kaj ili ekiris al la regno de Gorre.

Gawain riproĉis sian onklon pro laso de sia edzino iri kun Sir Kay. Gawain persvadis Arturon kaj la aliajn kavalirojn ĉirkaŭ la Ronda Tablo savi Guinevere. Gawain kaj multaj kavaliroj ekiris tuj. Gawain iris sole por savi la reĝinon.

Lancelot alvenis ĉe la loko kaj atakis Meleagant kaj liajn kavalirojn. Kvankam Lancelot sukcesis deseligantigi Meleagant, la kavaliroj de la kanajlo mortigis la ĉevalon de Lancelot. Meleagant fuĝis kun siaj malliberuloj. Gawain alvenis kaj vidis Lancelot, kvankam li ne povis rekoni sian amikon pro la nova armaĵo de Lancelot. Gawain trovis la ĉevalon de Sir Kay.

Preninte la ĉevalon de Sir Kay, Lancelot ekiris por persekuti Meleagant. Lancelot denove atingis Meleagant. Denove, la homoj de Meleagant mortigis la ĉevalon de Lancelot kaj forrajdis kun la malliberuloj. Lancelot decidis sekvi Meleagant piede. (Laŭ Chretien, Lancelot rajdis ambaŭ ĉevalojn ĝis morto, persekutante siajn malamikojn.)

Lancelot tiam renkontis nanon veturantan sian ĉaron. La nano konsentus gvidi la heroon al Meleagant nur se li rajdus en la ĉaro kun li. Lancelot hezitis antaŭ ol eniri la ĉaron.

Gawain atingis Lancelot kaj estis surprizita vidi la kavaliron eniri la ĉaron, ĉar dum tiuj tagoj, la ĉaro estis kutime pilorio por krimuloj. Nur senhonorigita kavaliro estus devigita rajdi en ĉaro: kavaliro kiu estis trovita kulpa je perfido, murdo aŭ alia krimo. Amaso subigus kavaliron, kiu faris nenian krimon aŭ kiu ne estis vundita, al mokado kaj malestimo, se li estus trovita rajdanta en ĉaro.

Kiam Gawain demandis la nanon ĉu li vidis la reĝinon, oni ankaŭ petis lin eniri la ĉaron kun la alia kavaliro se li volis trovi la reĝinon. Gawain rifuzis, sed diris ke li sekvus la ĉaron sur sia propra militĉevalo.

Ili alvenis en urbon kiam la urbanoj mokis la kavaliron en la ĉaro. Kvankam ambaŭ kavaliroj ricevis loĝejon en gastejo de fraŭlino kaj ŝia fratino, ŝi traktis Gawain kun granda respekto sed la alian kavaliron ŝi tenis en malestimo, ĉar Lancelot rajdis en la ĉaro.

Matene, ili vidis ke la reĝino trapasis la urbon kun sia forrabinto. Nur tiam Gawain rekonis sian amikon. La fraŭlino donis al la sennoma kavaliro ĉevalon por kompensi sian malĝentilaĵon al la kavaliro. La du kavaliroj tuj ekiris post la reĝino.

---

Ili renkontis fraŭlinon en la arbaroj, kiu sciis kien Meleagant kondukis la reĝinon. La fraŭlino promesis gvidi ilin, kondiĉe ke ili faru ion por ŝi estontece. Ŝi diris al ili la identecon de la forrabinto kaj ke li kondukis la reĝinon al la regno de Gorre, kiu apartenis al la patro de Meleagant, Reĝo Baudemagus. Baudemagus estis unu el la vasaloj de Galehaut en la milito kontraŭ Arturo (Vidu Galehaut). Du eblaj vojoj povis esti elektataj por eniri Gorre. Ŝi gvidis ilin al vojforko. Unu vojo kondukis al la Subakvа Ponto kaj la alia pli danĝera pado kondukis al la Glava Ponto. Gawain elektis la Subakvan Ponton, dum Lancelot ekiris al la Glava Ponto.

La rakonto tiam sekvis laŭ la sama linio kiel la verko de Chretien en pluraj punktoj. Lancelot ne rekonis la fratinon de la fraŭlino kiam ŝi ofertis al Lancelot loĝejon en la arbaro. La fraŭlino testis la bravecon kaj kavalirecon de Lancelot provante sedukti la heroon.

Lancelot promesis eskorti la fraŭlinon, kaj li trovis la kombilon de Guinevere. Lancelot donis la kombilon al la fraŭlino sed konservis unu solan harfadenon sub sia ĉemizo (mi pensas ke mi naŭziĝos).

Lancelot ankaŭ defendis la knabinon kontraŭ nedezirata adoranto antaŭ ol Lancelot alvenis ĉe monaĥejo. Monaĥo diris al Lancelot ke nur unu kavaliro estis destinita levi la ŝtonplakon de la tombo kaj legi la surskribon interne. Lancelot facile levis la plakon kaj legis la surskribon. La tombo apartenis al Galahad, la unua kristana reĝo de Hoselice (Kimrio) kaj la filo de Jozefo el Arimateo.

La sekva parto pri la tombo de Simeon ne troviĝas en la Charrette de Chretien. La monaĥoj estis surprizitaj de la forto de Lancelot kaj kondukis la heroon al la kaverno de la tombo de Simeon. Simeon estis la kuzo de Galahad de Hoselice. Lancelot eniris la kavernon kaj vidis tombon ĉirkaŭitan de ringo da fajro.

Dum la heroo alproksimiĝis al la tombo, Lancelot aŭdis voĉon kiu avertis lin resti for de la fajro, ĉar li ne estis la heroo destinita venki en ĉi tiu aventuro. La spirito de Simeon antaŭdiris ke nur la Bona Kavaliro (Galahad) sukcesus kaj trairus ĉi tiun fajron kaj liberigus lian (de Simeon) turmenton. Simeon ankaŭ informis Lancelot ke la vera nomo de la heroo estis Galahad, kaj ke lia filo (Galahad) estus la unu kiu sidus sur la Siege Perilous kaj gajnus la serĉon de la Sankta Gralo. Simeon ankaŭ diris al Lancelot ke lia patrino (Helen aŭ Elaine) ankoraŭ vivis kaj loĝis kiel monaĥino en la Reĝa Monaĥejo, en Gaŭlio (Francio).

La heroo daŭrigis sian vojaĝon ĝis li alvenis ĉe la Glava Ponto, kie liaj du novaj kunuloj ne volis ke la heroo oferu sian vivon provante transiri la ponton. Ĉar la ponto estis kiel akra glavo. Sub la ponto estis nigra, kirliĝanta akvo, kaj sur la alia flanko de la ponto estis du grandegaj leonoj. Pli malproksime trans la ponton, li povis vidi la kastelon kie la reĝino estis malliberigita.

La heroo estis decidinta transiri la ponton, sed li decidis ne porti siajn gantojn aŭ ferajn ŝuojn, por protekti siajn manojn kaj piedojn. Li faris tion por ke li povu pli bone teni la glavon, por ke li ne falu en la akvon (en kiu li certe dronus). La heroo sekure transiris al la alia flanko, kun profundaj tranĉoj en siaj manoj, piedoj kaj genuoj. Anstataŭ esti tuj atakita de leonoj, li trovis ke la timindaj bestoj malaperis. Li komprenis ke la leonoj estis nur iluzioj por timigi entrudantojn.

Meleagant

Ĉe la turo, Reĝo Baudemagus kaj lia filo Meleagant rigardis la kavaliron transirante la Glavan Ponton. La patro admiris la kuraĝon kaj decidemon de la kavaliro savi la reĝinon, dum la filo tenis nenion krom malestimo por la heroo. Baudemagus sensukcese provis persvadi sian filon redoni la reĝinon al la heroo sen batalo. Meleagant estis decidinta mortigi la novan alvenanton, por pruvi ke neniu kavaliro estis pli bona ol la fremdulo. La patro estis same decidinta bonvenigi la heroon kaj oferi al li konsilon.

Ni eksciis ke la Reĝo de Gorre protektis la reĝinon de la voluptemo de sia filo. La reĝo estis kontraŭ la forrabo de la reĝino kaj de multaj homoj de Logres, sed estis senpova por lasi ilin forlasi lian landon.

Baudemagus bonvenigis la novan kavaliron, provante fari pacon inter la heroo kaj sia filo, sensukcese. Li nur sukcesis prokrasti la batalon dum unu tago, pro la vunditaj manoj kaj piedoj de la heroo.

Ĉe la duelo, la heroo estis serioze malfortigita komence pro siaj vunditaj manoj kaj piedoj. Tamen, la reĝino rigardis la batalon de la turo kun Baudemagus. Nur tiam la nomo de la kavaliro de la ĉaro estis revelatа; li nomiĝis Lancelot de la Lago. Kun renovigita forto de rigardeto al la reĝino, li venkis Meleagant.

Lancelot subaŭdis la reĝon petantan Guinevere ŝpari la vivon de lia filo. La reĝino konsentis fari tion, ĉar Baudemagus protektis ŝin kontraŭ sia propra filo. Lancelot tuj ĉesis batali. Meleagant hontis ke lia patro petegus pri lia vivo. Li rifuzis konfesi malvenkon. Ili konsentis daŭrigi la batalon unu jaron poste, okazonte ĉe la kortego de Arturo. La reĝino kaj ŝia popolo estis permestataj foriri.

Komence, la reĝino rifuzis paroli kun sia amanto. Lancelot estis afliktita, kaj iris serĉi Gawain. Lancelot renkontis kelkajn kavalirojn de Gorre kiuj ne aŭdis pri la malvenko de Meleagant, kaj iris aresti lin. Baudemagus kaj Guinevere pensis ke Lancelot mortis. Ambaŭ estis ĉagrenitaj de la novaĵo. Guinevere kulpigis sin pro la morto de sia amanto. Lancelot aŭdis novaĵon ke la reĝino mortis. Li provis pendigi sin, sed la homoj malhelpis lin. Kelkajn tagojn poste, li eksciis ke la novaĵo estis falsa.

Lancelot revenis al la kastelo de Baudemagus. La reĝino kaj Lancelot estis paciĝintaj. Tiun nokton, Lancelot iris al ŝia ĉambro. Por eniri tra la fenestro, Lancelot devis fortiri la stangojn, sed li tranĉis sian fingron. Lancelot kaj la reĝino pasigis la nokton amante. Kiam li foriris, la fingro de Lancelot sangis sur la littukoj.

Meleagant malkovris la sangajn litukojn, kaj kulpigis la reĝinon pro pasigado de nokto kun Sir Kay. Kay, kies vundoj ne saniĝis, dormis en la apuda ĉambro. Meleagant akuzis la reĝinon pri adulto.

Kay estis vundita kaj tro malfortigita por defendi sin en batalo. Guinevere sekrete sendis mesaĝon al Lancelot pri ŝia situacio. Lancelot defiis la akuzojn de Meleagant kontraŭ la reĝino kaj Sir Kay.

Ili devis batali denove, sed Baudemagus sukcesis persvadi la reĝinon fini la batalon. Lancelot estis decidinta foriri denove por trovi Sir Gawain ĉe la Subakva Ponto. Sed antaŭ ol li kaj liaj kunuloj povis atingi la ponton, li renkontis nanon. La nano konvinkis lin sekvi lin, lasante siajn kunulojn malantaŭe. La kunuloj de Lancelot estis afliktitaj kiam ili eksciis ke Lancelot estis embuskita kaj tenata en kaptiteco. La kunuloj daŭrigis sian vojon al la ponto kaj savis Gawain de drono.

Ili diris al Gawain ke Lancelot jam liberigis la reĝinon, sed nano forrabis Lancelot. Ili alportis Gawain al la kastelo. Guinevere estis ĉagrenita ke ŝia amanto estis kaptita, sed ŝi havis nenian elekton krom forlasi Gorre kun sia popolo, kaj reveni al sia edzo en Logres. Baudemagus promesis provi trovi kaj savi Lancelot. Tamen, letero alvenis de Lancelot dirante ke li revenis al Camelot.

Reveninte al Camelot, Gawain rimarkis ke Lancelot tute ne revenis al Camelot, kaj la letero estis falsa. Semajnojn poste, turniro okazos, kie Reĝino Guinevere ĉeestus.

Lancelot aŭdis pri la turniro kaj estis sufiĉe deprimita ĉar li estis tenata en malliberejo de la seneskalo de Meleagant. La edzino de la seneskalo provis konsoli Lancelot, kaj ŝi donis al li permeson ĉeesti la turniron kondiĉe ke li revenu al la malliberejo post la turniro. Lancelot promesis al la edzino de la seneskalo ke li revenus al la malliberejo.

Lancelot ricevis la ruĝan armaĵon, armilojn kaj militĉevalon de la seneskalo. En la unua tago de la turniro, li plenumis tiel bone ke Guinevere pensis ke eble ŝia amanto venis enmaskite. Ŝi sendis mesaĝon al Lancelot, ordonante al sia ĉampiono plenumi pli malbone. Lancelot tuj plenumis malbone ĉe la turniro. La reĝino komprenis ke estis ŝia amanto en la ruĝa armaĵo. La sekvan tagon ŝi ordonis ke Lancelot denove plenumu malbone, antaŭ ol ŝi ordonis al sia amanto plenumi sian plej bonon. Tiun tagon, li venkis ĉiujn siajn kontraŭulojn.

Poste, Lancelot revenis al sia malliberejo. Meleagant estis kolera kiam li aŭdis ke Lancelot estis permesita forlasi la malliberejon, malgraŭ la fakto ke la heroo revenis kiel promesita. Meleagant estis decidinta ke Lancelot neniam povus forlasi sian malliberejon.

Meleagant konstruigis novan turon ĉe malproksima insulo sur la enstuara golfo. Malofte iu vojaĝis tra ĉi tiu malproksima parto de Gorre. La turo estis konstruita ene de du monatoj. Lancelot estis malliberigita en la nova karcero. Ĉi-foje, Meleagant murenigis la pordon, por ke Lancelot neniam povu eliri. Estis nur malgranda fenestro, por permesi al Lancelot ricevi magran kvanton da malnova pano kaj stagninta akvo.

Dum la tempo proksimiĝis por la difinita tempo de la batalo inter Lancelot kaj Meleagant, la malica kavaliro alvenis en Camelot. Meleagant diris al la kortego ke li ne vidis Lancelot en la kortego. Meleagant defiis la korton de la reĝo ke Lancelot devas renkonti lin ĉe la sekva difinita tempo, unu jaron de nun, por alfronti lin. Gawain promesis alfronti Meleagant, kiel la anstataŭanto de Lancelot, se Lancelot ne renkontos ĉe la sekva difinita tempo.

Meleagant revenis hejmen kaj diris al sia patro ke Lancelot ne estis en Camelot por alfronti lin, fanfaronante ke Lancelot ne alfrontus lin, ĉar li estis malkuraĝulo. Baudemagus riproĉis sian filon, dirante ke nur malsaĝulo fanfaronus pri sia supereco. Ĉi tio nur pli kolerigis Meleagant.

Unu el la filinoj de Baudemagus, subaŭdinte la konversacion, komprenis ke Lancelot devas esti detenata ie en Gorre. Ŝi tuj ekiris por trovi la heroon. Dum kelkaj monatoj, ŝi travojaĝis Gorre sen trovi iun ajn sciantan la lokiĝon de la heroo.

Fine, la sinjorino trovis turon kiun ŝi neniam antaŭe vidis. Ŝi estis surprizita trovi nenian pordon kaj estis konvinkita ke Meleagant malliberigis Lancelot en ĉi tiu turo. La filino de Baudemagus trovis ke Lancelot estis serioze malfortigita kaj lia sano malpliboniĝis pro manko de ĝusta nutraĵo kaj trinkado de malpurigita akvo.

La filino de Baudemagus revelis sian identecon al Lancelot. Ŝi diris al li ke ŝi estis la fraŭlino kiu diris al ambaŭ li kaj Gawain pri la du danĝeraj pontoj, kaj ankaŭ la fraŭlino kiu petis ke li detranĉu la arogantajn kavaliron kiu insultis la heroon pri rajdado en la ĉaro. Ŝi venis por savi Lancelot. Ŝi trovis pikhaketon, kiun ŝi donis al Lancelot por elrompi el sia karcero.

La filino de Baudemagus alkondukis la heroon al sia kastelo, kie ŝi flegis Lancelot ĝis sano. Kiam li fariĝis sana kaj forta post monatoj da ripozo kaj ekzercoj, estis tempo por Lancelot foriri. En dankemo, Lancelot promesis defendi ŝiajn rajtojn kaj ŝian vivon se ŝi iam bezonus lian helpon.

Per bonŝanco, Lancelot alvenis preskaŭ samtempe kiel Meleagant. Meleagant diris ke ĉar Lancelot ne alvenis ĉe la difinita tempo, li defiis Gawain batali kun li. Gawain jam estis plene armita kaj surĉevala kiam Lancelot alvenis.

Lancelot insistis ke li batalus kun Meleagant, ĉar la kanajlo mistraktis lin dum mallibereco. Lancelot avertis Meleagant ke ĉi-foje li ne ŝparus Meleagant. Kontraŭvole, Gawain donis ĉiun sian armaĵon kaj armilojn al sia amiko.

Rajdante sur forta kaj rapida ĉevalo de Gawain, Lancelot turnis kontraŭ sia mortala malamiko. Ĉar ili estis egale kompetentaj per lancoj, ili deseligis unu la alian. Ili saltis sur siajn piedojn kaj atakis unu la alian per glavoj. Post kiam la du kavaliroj batalis longe kaj kun granda feroco, Lancelot akiris la superecon en la batalo.

Lancelot unue detranĉis la dekstran manon de Meleagant, antaŭ ol malfermi la ventron de sia malamiko per profunda tranĉo. Tiam Lancelot disbatis la kaskon de Meleagant, tiel ke lia malamiko ne povis eĉ petegi pri pardonon. Tiam Lancelot forŝiris la kaskon de la kapo de sia malamiko antaŭ ol li dehakis la kapon de Meleagant. La rakonto finiĝis kun Lancelot plene venĝinta pro sia maltraktado far Meleagant.

Argodras la Ruĝa

Arturo kaj lia kortego festis la venkon de Lancelot super Meleagant per festeno. Arturo kaj lia kortego ankaŭ timis diri al Lancelot pri la morto de Galehaut. Lancelot ne konsciis pri la morto de sia amiko kaj neniu informis lin pri tio ĉe lia reveno.

Malgraŭ justa venko super Meleagant, li estis plu ĝenata de ruĝa kavaliro kiu estis kuzo de Meleagant. La ruĝa kavaliro akuzis Lancelot pri perfida mortigo de Meleagant, kiam la heroo rifuzis ŝpari sian malamikon. Lancelot refutis la akuzon kaj konsentis pri duelo ĉe la kortego de Baudemagus en la festo de Maria Magdalena.

Dum sia vojaĝo al la regno de Baudemagus, li trovis kvar gardistojn ĉirkaŭ ĉerko. Al sia funebro, Lancelot malkovris ke ĝi estis la ĉerko de Galehaut. Lancelot probable estus mortiginta sin pro funebro, sed unu el la fraŭlinoj de la Sinjorino de la Lago alvenis kaj instrukciis la heroon porti la korpon al Dolorous Guard, kie lia amiko povus esti entombigita. Kial Dolorous Guard? Por ke Lancelot povus esti entombigita kun sia amiko ĉe sia propra morto.

La kavaliroj gardantaj la ĉerkon rifuzis lasi iun ajn movi la ĉerkon de la preĝejo. Do Lancelot batalis kaj mortigis tri kavalirojn. Lancelot ŝparis la kvaran kavaliron kondiĉe ke li portu la korpon de Galehaut al la tombo ĉe Dolorous Guard.

Do Lancelot vojaĝis kun la ĉerko, irante unue al la regno de Baudemagus. Ĉe Kastelo Floego, li vidis ke la homoj estis bruligontaj la fratinon de Meleagant pro perfido. Kavaliro akuzis ŝin pro liberigo de Lancelot el la malliberejo de Meleagant kaj la tribunalo trovis ŝin kulpa. Rekonante la fraŭlinon, la heroo decidis defendi la sinjorinon.

La akuzanto ne estis egala kontraŭ Lancelot. Lancelot deseligis la alian kavaliron, senkonscigis lin per sia glavo, tiam Lancelot ĵetis la kavaliron en la fajron kiu estis destinita por la fratino de Meleagant.

La homoj liberigis la fratinon de Meleagant al Lancelot, kiu eskortis ŝin reen al ŝia loĝejo ĉe Kastelo Galefort. Tie, Lancelot eksciis ke ŝia akuzanto estis la frato de la ruĝa kavaliro kiu defiis lin. La ruĝa kavaliro nomiĝis Sir Argodras. Lancelot ankaŭ eksciis ke Baudemagus ankoraŭ ne sciis pri la morto de sia filo (Meleagant).

Lancelot restis ĉe Galefort dum la nokto antaŭ ol li daŭrigis sian vojaĝon, kaj li havis malgrandan aventuron. Lancelot ĝuis gastamon en la tendo de alia kavaliro. Lancelot estis senarmiginta kiam li eniris lian tendon. Alia kavaliro en ruĝa armaĵo eniris la tendon kaj forrabis la skviron de la gastanto. La du kavaliroj estis malamikoj. La ruĝa kavaliro ŝtelis la armaĵon kaj ĉevalon de Lancelot.

Lancelot persekutis la ruĝan kavaliron piede kaj renkontis nigran kavaliron. Lancelot petis la nigran kavaliron ĉu li povus prunti lian armaĵon. La nigra kavaliro konsentis kondiĉe ke Lancelot redonus la armaĵon kiam la nigra kavaliro petos ĝin estontece. Do Lancelot vestis la armaĵon de la nigra kavaliro kaj prenis la ĉevalon, kaj daŭrigis sian persekuton de la ruĝa kavaliro. Lancelot venkis la ruĝan kavaliron kaj liajn kunulojn, sed amikiĝis kun la ruĝa kavaliro, kiu nomiĝis Arramant, kiun li ne rekonis dum ili batalis. (Lancelot poste renkontus la Nigran Kavaliron en Gawain ĉe Corbenic.)

Lancelot tiam iris al Windesant, kie Baudemagus aktuale tenis kortegon. Baudemagus ne rekonis Lancelot, ĉar la heroo portis malsaman armaĵon kaj ŝildon. Nek la heroo volis esti rekonata kaj esti tiu kiu dirus al la reĝo, kiun li ŝatis, ke li mortigis Meleagant en batalo.

Lancelot konfrontis sian akuzanton; preta defendi sin kontraŭ la akuzoj kiujn Argodras metis sur lin. Ambaŭ kavaliroj pruvis ke ili estis bonegaj kavaliroj, sed dum la batalo daŭris, Lancelot montris sin supera. Lancelot mortigis Argodras, donante al li nenian tempon por petegi pri pardonon.

Kvankam Lancelot rifuzis doni sian nomon, Baudemagus jam suspektis kiu li estis, kaj ke lia filo mortis. Baudemagus petis la heroon demeti sian kaskon. Baudemagus tuj rekonis Lancelot kaj brakumis la heroon, kiel li farus amikon aŭ filon. Lancelot hezitis diri al la reĝo ke li mortigis lian filon, kaj Baudemagus ne volis aŭdi la novaĵon de la lipoj de Lancelot, alie li eble malamus Lancelot. Do Baudemagus petis lin favore ke li sendu iun alian por alporti la novaĵon al li tri tagojn post la foriro de Lancelot.

Lancelot restis kun Baudemagus dum la nokto, antaŭ ol komenci sian vojaĝon al Dolorous Guard. Unu fraŭlino petis la heroon ĉu ŝi povus akompani lin al Dolorous Guard kiel eskortanto kaj protektanto, kaj Lancelot konsentis.

Je tagmezo, malhonesta kavaliro provis perforte kisi la fraŭlinon, kiu estis sub la protekto de Lancelot. Post insultado de Lancelot, ili batalis kaj la heroo venkis la kavaliron. Lancelot ŝparis la kavaliron; kontraŭ tio ke Patrides de Ora Cirklo informu Baudemagus ke Lancelot mortigis Meleagant en batalo. Lancelot aŭdis pri la aventuro de sia kuzo (Sir Bors) de Patrides.

Lancelot kaj la fraŭlino daŭrigis la vojaĝon dum Patrides plenumis la taskon kiu estis donita al li. Kelkajn tagojn poste, Patrides diris al Reĝo Baudemagus pri la morto de lia filo far Lancelot. Baudemagus funebris Meleagant. Baudemagus eksciis ke lia filo estis entombigita ĉe la Kastelo de la Kvar Ŝtonoj.

Lancelot alvenis ĉe Dolorous Guard, kie li entombigis la korpon de Galehaut en tombo sub la altaro de iama moskeo, kiu nun estis preĝejo.