Galehaut

• Malĝoja Gardo
• Unua Renkontiĝo
• Levante la Malbenon
• La Sinjorinejo de Malohaut
• Prezo de Amikeco
• La Unua Kiso
• Milito Kontraŭ la Saksonoj
• Du Guinevere-oj
• Valo de Nereveno
• Morto de Galehaut

Malĝoja Gardo

En sia vojaĝo, Lancelot implikiĝis en pluraj malgrandaj aventuroj antaŭ ol li alvenis en Nohaut. Lancelot facile venkis la ĉampionon de la reĝo de Northumbria, kaj la reĝo tiam faris pacon kun la Sinjorinejo de Nohaut. Anstataŭe resti por ĝui la gastamon de la Sinjorinejo de Nohaut, Lancelot foriris por serĉi pli da aventuroj.

Posttagmeze, Lancelot venis al fortika kastelo konata kiel Malĝoja Gardo. La Malĝoja Gardo praktikis kutimon defii ĉiujn kavaliroj kiuj alvenis al la kastelo. Brandin de la Insuloj estis la sinjoro de la Malĝoja Gardo. Brandin estis konata kiel la Kupra Kavaliro.

Por eniri la centran fortikaĵon, kavalir-vaganto devis venki dek kavaliroj de la unua muro, kaj ankoraŭ dek ĉe la dua muro, antaŭ ol ili povis alfronti la Kupran Kavaliron en unuopa kombato. Eĉ la homoj de la kastelo abomenis lian kutimon, kiun ili konsideris malbeno. La kavaliro kiu konkeros la Malĝojan Gardon povos levi la malbenon kaj fini la maljustan kutimon. Tamen, ŝajnis neeble por unuopa kavaliro konkeri la Malĝojan Gardon. Aliaj kavaliroj provis, sed ili estis aŭ mortigitaj aŭ kaptitaj en kombato.

Lancelot alvenis por trovi ke fraŭlino ploris pro la morto de sia kavaliro. Kiam li eksciis pri la kutimo, li aspiris kapti la kastelon.

Li estis tuj defiita de la kavaliro ĉe la pordego. Kvankam li facile venkis la unuan kavaliron, antaŭ ol li povis malliberigi lin, la korno blovis; alia kavaliro tuj defiis lin. Li venkis ses kavaliroj; kvin estis malliberuloj, dum unu eskapiĝis tra la pordego.

Kvankam li estis preta alfronti alian kavaliron, la pordego restis fermita, ĉar nokto falis. Vualeita fraŭlino alvenis, proponante al Lancelot loĝejon. Kiam ili alvenis al ŝia apartamento, Lancelot rekonis ŝin kiel unu el la fraŭlinoj kiuj servis la Sinjorinejoj de la Lago.

De la fraŭlino, li komprenis ke li devos alfronti, la sekvan matenon, denove dek kavaliroj de la unua muro, malgraŭ kapto de kvin kavaliroj hodiaŭ. Li estis ankaŭ informita ke la Sinjorinejo de la Lago sendis ŝin por helpi lin. Ŝi alportis tri blankajn ŝildojn. Unu ŝildo havis unu diagonalan ruĝan bandon; la dua havis du ruĝajn bandojn kaj la tria havis tri. La ŝildo kun unu bando duobligos lian forton, dum la dua triobligos lian forton. La tria ŝildo donos al li la forton de kvar viroj.

La sekvan tagon, li batalis ĝis li komencis laciĝi kaj lia simplan blankan ŝildon estis en ĉifonoj. Prenante la ŝildon kun unu ruĝa bando, li sentis sin refreŝigita kaj lia forto revenis. La batalo ĉe la unua muro daŭris tro longe. Kelkfoje li batalis kontraŭ unu kontraŭulo, alifoje li batalis kontraŭ pli ol unu kontraŭulo samtempe. Ĝis la tempo de la tria horo, Lancelot sentis sin frustrita ĉar li ankoraŭ ne pasis la unuan pordegon.

La fraŭlino alportis la duan ŝildon kun du ruĝaj bandoj, anstataŭigante la ŝildon kun unu bando. Sentante sin reviglita, Lancelot atakis la kavaliroj per tia feroco kaj lerteco ke ili sentis teruron kaj timon. La sinjoro de la kastelo estis konsternita ke la Blanka Kavaliro (Lancelot) ŝajnis tiel freŝa kiel kiam li komencis la kombaton.

Baldaŭ, la kavaliroj de la unua muro kapitulacis al li kiel malliberuloj. Je tagmezo, la unua pordego malfermiĝis al li. Tuj ekster la dua pordego, dek kavaliroj atendis lin. La fraŭlino venis al Lancelot kaj anstataŭigis lian kaskon kaj la ŝildon kun du bandoj per tiuj de tri bandoj. La Blanka Kavaliro ankaŭ ricevis novan fortan lancon.

La sinjoro de la Malĝoja Gardo (Brandin) rigardis kun miro kiel la Blanka Kavaliro (Lancelot) venkis tra la unua pordego. Lancelot vidis la Kupran Kavaliron, kiu kliniĝis tro malproksimen super la muro. Brandin falis de la alia flanko de la muro, mortigante unu el siaj propraj kavaliroj en sia falo.

Lancelot tuj atakis la aliajn naŭ rajdantajn kavaliroj samtempe. Lancelot mortigis alian kavaliron en la turniro. Surprizitaj de tiu rezulto, la ok restantaj rajdantaj kavaliroj provis fuĝi de la Blanka Kavaliro. Lancelot devigis tri kavaliroj, kiuj ne povis eskapiĝi, kapitulaci kiel liajn malliberulojn.

Lancelot ĉasis la aliajn kvin kavaliroj tra la pordego, sed ne povis kapti iun el ili. La urbanoj kolektidis ĉirkaŭ Lancelot, bonvenigante lin al la Malĝoja Gardo, esperante ke la Blanka Kavaliro povos liberigi ilin de la terura malbeno kaj kutimo. Tamen, la Kupra Kavaliro (Brandin) eskapiĝis. La Blanka Kavaliro nun estis la nova sinjoro de la Malĝoja Gardo.

Ili kondukis la Blankan Kavaliron al tombejo kie li trovis la kaskojn kaj tomboxtonojn de multaj kavaliroj; multaj el ili apartenis al la frataro de la Ronda Tablo. La Blanka Kavaliro trovis grandan metalan plakon kun skribo kiu diris: nur unu kavaliro povus levi la plakon, kaj lia nomo estus malkovrita sub la plako.

Lancelot facile levis la plakon kaj malkovris ke lia nomo estis skribita tie; li ankaŭ eksciis ke li estis la filo de Reĝo Ban de Banoic. Nur la fraŭlino kiu donis al li la tri ŝildojn vidis lian nomon, antaŭ ol li povis kaŝi ĝin de ĉiuj. Neniu alia sciis lian nomon. Lancelot estis nur konata kiel la Blanka Kavaliro kaj Konkerinto de la Malĝoja Gardo.

Ĉiuj estis ĉagrenitaj ke ilia malnova sinjoro eskapiĝis. Brandin fuĝis al malgranda kastelo, ĉar la sorĉo (malbeno) ankoraŭ ne estis levita.

Novaĵoj alvenis en Camelot ke unuopa kavaliro konkeris la Malĝojan Gardon. Ĉiuj en la kortego estis surprizitaj, kaj ne estis certaj ĉu la novaĵo estis vera. Arthur sendis sian nevon Gawain kun Yvain kaj ok aliaj kavaliroj por kontroli la novaĵon.

Gawain kaj liaj kunuloj alvenis al la Malĝoja Gardo por trovi la unuan pordegon malfermita, dum la dua pordego estis fermita. La pordogardisto diris al la kunuloj veni la sekvan matenon, kaj tiam li malfermos la pordegon al ili.

Unu viro ekster la Malĝoja Gardo proponis al ili loĝejon. Ĉe la loĝejo, kiam ili senarmiĝis kaj iris al la sekva ĉambro por ripozi, ili trovis ke la dormejo estis plena de armitaj kavaliroj. Estis kaptilo. La kunuloj estis senpovaj rezisti la armitajn kavaliroj. La dek kunuloj estis forportitaj al la malgranda kastelo (sur rivera insulo), kiu apartenis al la eksa sinjoro de la Malĝoja Gardo; tiu prizono estis nomata Malĝoja Prizono.

En la Malĝoja Prizono, Gawain kaj liaj amikoj trovis aliajn kavaliroj de la Ronda Tablo tenataj kiel malliberuloj, inkluzive la nelegitiman filon de Arthur, Lohot (Loholt). Lohot malsaniĝis ekde kiam li estis en prizono.

Kiam Gawain ne revenis de la Malĝoja Gardo, Arthur fariĝis maltrankvila. Arthur tuj forlasis Camelot al la Malĝoja Gardo, kun Guinevere kaj aliaj membroj de la Ronda Tablo.

La reĝo alvenis al la Malĝoja Gardo por trovi la pordegon fermita al li. La pordogardisto diris al Arthur sendi iun al la pordego ĉiuhore, ĝis la Blanka Kavaliro (Lancelot) decidus malfermi la pordegon al ili.

Dum kvar tagoj, Arthur sendis unu el siaj kavaliroj ĉiuhore, por eniro en la kastelon. Ĉiufoje ĝi estis rifuzita ĝis Reĝino Guinevere petis permeson eniri la kastelon. Lancelot donis al ŝi permeson eniri la kastelon, sed la pordogardisto, mistrakinte la instrukcion de Lancelot, fermis la pordegon antaŭ ol ŝi povis eniri. Lancelot estis ĉagrenita kiam Guinevere foriris kolera.

Tiun nokton, Lancelot eksciis de fraŭlino ke Gawain kaj liaj kunuloj estis aŭ mortigitaj aŭ kaptitaj. Kiam li iris esplori, li rekonis la fraŭlinon kiel alian servistinon de la Sinjorinejo de la Lago. Ŝi kondukis Lancelot al kie li povis trovi la homojn kiuj tenis Gawain kaj la aliajn kiel malliberulojn.

Kiam li vidis dek kvin kavaliroj inkluzive la Kupran Kavaliron (Brandin), Lancelot atakis ilin. Neniu rezistis, sed provis fuĝi reen al la insulo. Lancelot estis ĉagrenita kiam Brandin eskapiĝis al la malgranda insulo.

Tiam Lancelot renkontis ermiton kiu sciis pri la plano de Brandin ataki la tendaron de Arthur. Lancelot iris esplori kaj trovis 150 virojn pretajn raidi la tendaron de la reĝo nokte. Lancelot sentime atakis la virojn de Brandin, kiuj panikis kaj fuĝis pensante ke Arthur kaptis ilin. Lancelot kaptis Brandin, kiu konsentis fariĝi malliberulo de la monaĥo.

Lancelot promesis liberigi lin se li liberigos Gawain kaj ĉiujn kiujn li tenis en prizono. Brandin konsentis kaj liberigis ĉiujn malliberulojn de la Malĝoja Prizono. Kiam Gawain kaj liaj kunuloj ĉiuj alvenis al la ermitejo, Lancelot malvolonte liberigis Brandin. Gawain kaj liaj kunuloj ĉiuj konsentis resti en la ermitejo ĝis Lancelot permesos al ili foriri. Neniu rekonis Lancelot, ĉar li ĉiam portis sian kaskon en ilia ĉeesto, kaj li havis malsaman ŝildon ol tiun per kiu li estis adaligita.

Lancelot revenis al la Malĝoja Gardo kaj permesis al ĉiuj homoj de Arthur eniri la kastelon. Ili estis nesukcesaj en sia provo akiri informojn pri la kavaliro kiu kaptis la kastelon, nek kio okazis al Gawain kaj liaj kunuloj.

Lancelot tiam revenis al la ermitejo kaj permesis al Gawain kaj la aliaj foriri. Anstataŭe reveni al la Malĝoja Gardo kun Gawain, Lancelot foriris por serĉi novan aventuron.

Gawain kaj la aliaj iris al la Malĝoja Gardo, kaj estis reunuigitaj kun Arthur. Gawain diris al ili ke Blanka Kavaliro liberigis ilin el prizono.

Unua Renkontiĝo

Arthur decidis reveni al Camelot antaŭ ol li kondukis siajn kavaliroj al renkontiĝo (turniro) kontraŭ Galehaut, Sinjoro de Sorelois kaj la Malproksimaj Insuloj (Foraj Insuloj). Gawain decidis provi trovi la identecon de la Blanka Kavaliro, kaj foriris en sia serchkvestado.

Lancelot decidis ĉeesti la turniron, sed li estis vundita antaŭ sia alveno en iuj malgrandaj aventuroj. Kvankam li ne estis plene resaniĝinta, li batalis impoze flanke de Reĝo Arthur. Gawain, kiu rigardis la batalon, estis impresita de la Blanka Kavaliro sed ne rekonis lin ĉar li portis malsaman ŝildon.

Malaguin, pli bone konata kiel la Reĝo de Cent Kavaliroj kaj kiu estis kuzo de Galehaut, decidis alfronti la Blankan Kavaliron. En la turniro, Lancelot ricevis gravan vundon, sed ankoraŭ batalis tre bone, ĝis lia vundo fine venkis lin. Ambaŭ Arthur kaj Galehaut admiris la bravecon de la Blanka Kavaliro en kombato. Arthur kaj Galehaut decidis renkontiĝi en alia batalo je pli posta dato.

Lancelot petis la kuraciston ĉu li povis esti kuracita en alia loko, ĉar li ne deziris esti rekonita de iu ajn. Dum li vojaĝis en litiero, la Sinjorinejo de Nohaut trovis lin kaj prenis Lancelot reen al sia kastelo, rifuzante lasi lin foriri ĝis li resaniĝis.

Lancelot decidis forlasi la Sinjorinejoj de Nohaut kiam unu el la fraŭlinoj de la Sinjorinejo de la Lago alvenis kun Gawain. Ŝi portis mesaĝon de alia fraŭlino kiu donis al li la tri ŝildojn. Ŝi ne povis forlasi la Malĝojan Gardon ĝis ŝi havis permeson foriri. Lancelot sendis la fraŭlinon reen al la Malĝoja Gardo kun sia ringo, donante al la fraŭlino de la tri ŝildoj permeson foriri kiam ajn ŝi deziris. Gawain sekvis la fraŭlinon reen al la Malĝoja Gardo, esperante scii la identecon de la Blanka Kavaliro. Tamen, Gawain ne sukcesis malkovri la nomon de Lancelot, ĉar li ne povis levi la metalan plakon de la tombo.

Levante la Malbenon

Lancelot esperis ĉeesti la duan renkontiĝon (batalon) inter Arthur kaj Galehaut, sed li estis distrita de sia serchkvestado. Paxo alportis novaĵon ke Reĝino Guinevere estis enprizonigita en la Malĝoja Gardo.

Por liberigi ŝin el prizono, li devis reveni al la Malĝoja Gardo. Tamen, estis kaptilo. Lancelot anstataŭe fariĝis malliberulo. La urbanoj estis ĉagrenitaj pro li ĉar li sekrete foriris sen levi la malbenon de la kastelo. Lancelot konsentis levi la sorĉaĵon de la kastelo.

Ili kondukis lin reen al la tombejo kie antikvx kapelo kuŝis. La kapelo havis eniron al subtera volbo. Armita per sia armilo, li eniris tunelon kaj trovis pordon gardatan de du kupraj kavaliroj. Kvankam li venkis ilin tra la pordo, li ricevis vundon en sia sultro.

Lancelot trovis sin en ĉambro kun Puto de Nigreco. Ĉe la alia flanko de la puto estis hakilo-portanta nigra kavaliro kiu havis flamojn venantajn el sia buŝo. Lancelot cĥargis al la puto. Li ĵetis sian ŝildon al la nigra kavaliro antaŭ ol salti trans la puton. La ŝildo frakasiĝis je la impako, antaŭ ol li kraŝis en la kavaliron. Per siaj manoj li strangolis la nigran kavaliron ĝis morto. Tiam Lancelot ĵetis la nigran kavaliron en la puton.

Lancelot eniris alian ĉambron kun kupraj kolonoj por trovi kupran virinon tenantan aron da ŝlosiloj. La Blanka Kavaliro prenis la ŝlosilojn kaj iris al la centro de la ĉambro. La plej granda kolono havis skribon indikantan kiu ŝlosilo estas por kiu seruro. La granda ŝlosilo malfermis la kolonon kiu enhavis keston. La alia ŝlosilo estis por la Danĝera Kesto. Post kiam la kesto estis malfermita, la sorĉaĵo estis rompita.

Kiam Lancelot forlasis la ĉambron kun la ŝlosiloj, la kupraj virinoj kaj la kupraj kavaliroj estis detruigitaj, kaj la Puto de Nigreco malaperis. Li forlasis la kapelon por trovi la homojn de la kastelo pretaj saluti lin. Ili informis Lancelot ke Reĝino Guinevere neniam estis enprizonigita tie; estis nur ruzo por reporti lin por forigi la sorĉaĵon sur la kastelo. Lancelot estis nun ilia nova sinjoro, kaj la Malĝoja Gardo estis renomita al Ĝoja Gardo.

Lancelot foriris la sekvan matenon por partopreni en la sekva renkontiĝo inter Arthur kaj Galehaut.

La Sinjorinejo de Malohaut

Galehaut, sinjoro de la Malproksimaj Insuloj, la Nekronita Reĝo, konkeris tridek regnojn. Galehaut estis decidita aldoni Logres (Britio) al sia imperio antaŭ ol li decidus porti kronon. Galehaut sendis mesaĝon al Arthur, dirante ke li ŝatus ke li (Arthur) kapitulacu al li kiel vasalo. Kontraŭe, Galehaut ne invados Logres. Arthur rifuzis submetiĝi al Galehaut.

La du fraŭlinoj de la Sinjorinejo de la Lago helpis Gawain, kiu daŭrigis serĉi la identecon de la Blanka Kavaliro kaj la konkerinto de la Malĝoja Gardo. Unu fraŭlino promesis diri al Gawain la nomon de la heroo se Lancelot rifuzos diri al li. Kiam ili trovis la Blankan Kavaliron, Lancelot obstine rifuzis malkaŝi sian nomon. Ĉar Gawain faris tiom por la fraŭlino (savante ŝin de la perfida kavaliro nomata Brehu la Senkompata), ŝi ŝuldis al Gawain la veron. Ŝi malkaŝis la nomon kaj devenaĵon de Lancelot al Gawain. Lancelot estis ĉagrenita de la fraŭlino, kvankam li permesis al ŝi vojaĝi kun li. La alia fraŭlino (tiu kiu donis al li tri ŝildojn) revenis al la Sinjorinejo de la Lago.

Gawain kompletigis sian serchkvestadon. Gawain revenis al Camelot kaj diris al ĉiuj interesitaj la nomon de la Blanka Kavaliro.

Post diversaj malgrandaj aventuroj, kiel esti malliberulo de Daguenet, la Stultulo de Reĝo Arthur, kaj mortigi du gigantojn, Lancelot estis kaptita de la Sinjorinejo de Malohaut. Lancelot estis enprizonigita pro mortigo de la seneskalo de la Sinjorinejo.

La fraŭlino, kiu sekvis Lancelot, estis ŝlosita ĉe la alia flanko de la kastelpordo kiam Lancelot estis atakita. Ŝi pensis ke Lancelot mortis batale. Ŝi iris al proksima abatejo kaj faris monaĥxina ĵuron.

La Sinjorinejo tamen permesis al Lancelot ĉeesti la unuan batalon inter Arthur kaj Galehaut, kondiĉe ke li revenos al ŝia prizono post la batalo. Lancelot estis la plej bona en la kampo, inspirante aliajn kavaliroj de Arthur kontraŭstari la atakojn de Galehaut. Gawain, kiu gvidis la unuan batalionon de Arthur, ankaŭ pruvis esti granda kavaliro, sed li estis grave vundita.

Galehaut, vidante ke li supernombris la fortojn de Arthur, vidis ke li ne gajnos iom da honoro en tiu batalo. Galehaut petis batalpaŭzon por renkontiĝi unu jaron poste, petante Arthur alporti pli grandan armeon por alfronti lin. Ambaŭ armeoj retiriĝis de la batalkampo.

Post la batalo, Lancelot revenis al la Prizono de Malohaut. La Sinjorinejo de Malohaut estis scivolema pri tiu Blanka Kavaliro. La sinjorinejo kaj ŝia kuzino vidis ke lia armuro kaj armilo montris grandajn signojn de uzado, dum li revenis kun malsama ĉevalo ol tiu kun kiu li foriris. Dum Lancelot dormis nuda en la prizonĉelo, la sinjorinejo kaj ŝia kuzino vidis ke lia korpo montris freŝajn signojn de trancĥaĵoj kaj kontuzoj, plu pruvante ke li ne estis senokupa en la batalo. Dum li dormis nerimarkante la atenton ĉirkaŭ li, la Sinjorinejo de Malohaut estus kisinta Lancelot se ŝia kuzino ne halttigintus ŝin. Estis klare ke la Sinjorinejo de Malohaut enamiĝis al Lancelot.

La sekvan tagon, la Sinjorinejo de Malohaut estis decidita ekscii la nomon de sia bela malliberulo. Lancelot rifuzis malkaŝi sian nomon al la sinjorinejo. Ŝi pretendis esti kolera kontraŭ li, eĉ minacante la heroon per morto aŭ pli longa kaj pli severa prizona puno. Lancelot dafie rifuzis cedi en tiu afero, kaj humile revenis al sia ĉelo.

La Sinjorinejo de Malohaut iris al Camelot en sia serchkvestado por trovi la identecon de sia sennoma malliberulo. Kvankam ŝi ne eksciis lian nomon, ŝi estis kontenta sciante ke li ne estis membro de la Ronda Tablo.

Ŝi revenis al sia kastelo, petante la ĉeeston de Lancelot. La Sinjorinejo minacis ke li neniam forlasos sian prizonan ĉelon krom se li respondos al unu el ŝiaj demandoj: Kio estas lia nomo? Kiun sinjorinon li amas? Ĉu li agos pli bone ol en la lasta batalo? Lancelot ne volis respondi iun el la demandoj, sed li ankaŭ ne volis maltrafi la venontan batalon. Lancelot respondis la lastan demandon. Kontenta, la Sinjorinejo de Malohaut diris al Lancelot ke li povas foriri, sed ŝi petis lin resti ĝis la batalo okazos. Ŝi promesis al li novan armuron kaj armilojn.

Kelkajn monatojn post la batalo, Gawain plene resaniĝis de siaj vundoj. Li eliris en novan serchkvestadon kun kvardek aliaj kavaliroj por trovi Lancelot kaj alporti lin por helpi ilin en la sekva batalo. Neniu el la kavaliroj revenis kun ajna sukceso ĝis la tempo de la sekva batalo.

Gawain denove gvidis la unuan batalionon de la armeo de Arthur kontraŭ la fortoj de Galehaut. La armeo de Arthur ankoraŭ estis forte supernombrita de Galehaut, kvankam li alportis pli da viroj en la batalon la duan fojon.

La unua tago de batalado estis feroca; la braveco de Gawain en batalo helpis lian battalionon kontraŭstari la atakojn de Galehaut. Tamen, lia pli malgranda forto estis preskaŭ venkita antaŭ ol la batalo estis ĉesigita por la tago. Gawain falis senkonscia pro elĉerpiĝo kaj eĉ pli gravaj vundoj ol la lastan jaron. Arthur kaj liaj viroj timis ke Gawain eble estis morte vundita; ili estis forte demoralizitaj kun Gawain ekster ago dum semajnoj.

Lancelot estis aflikta kiam li aŭdis ke la batalo okazis, kaj ke Gawain estis probable morte vundita. La Sinjorinejo de Malohaut asertis al Lancelot ke la batalado ne rekomenciĝos dum ankoraŭ tri tagoj.

Prezo de Amikeco

La Sinjorinejo de Malohaut aliĝis al Reĝino Guinevere kaj la aliaj sinjorinoj por rigardi la batalon. Dum Lancelot faris preparojn por la venonta batalo, li ricevis la novan armuron de la Sinjorinejo. Ĉifoje li rajdis en batalon kun nigra ĉevalo, portante nigran armuron kaj ŝildon. Neniu povos rekoni lin.

Kiam Lancelot alvenis al la batalo, la Sinjorinejo de Malohaut suspektis ke Lancelot devas ami unu el la sinjorinoj kiuj rigardis la batalon. Vidante la kavaliron en nigra armuro, ŝi petis multajn el la sinjorinoj peti la Nigran Kavaliron batali la batalon en ilia honoro.

Gawain, rigardante la Nigran Kavaliron, suspektis ke la Nigra Kavaliro estis Lancelot, portanta novan armuron. Gawain sendis sian propran paxon por doni al Lancelot tri lancojn.

Lancelot deseligus multajn malamikajn kavaliroj, eluzante la tri lancojn, antaŭ reveni al la monteto por rigardi la batalon.

Kiam la Sinjorinejo de Malohaut kaj Gawain persvadis Guinevere peti la Nigran Kavaliron plenumi armaĵojn en ŝia honoro. Gawain sendis dek lancojn ĉifoje, kune kun tri el siaj propraj ĉevaloj, kun la mesaĝo de la reĝino. Kiam Lancelot realiĝis al la batalo, la Sinjorinejo de Malohaut firme kredis ke Lancelot amis la reĝinon.

En la batalado, li deseligis la Unuan Konkeritan Reĝon kaj multajn de liaj kavaliroj. Iuj el la kavaliroj de Reĝo Arthur, vidante tiajn grandajn armaĵojn, aliĝis al la Nigra Kavaliro, provizante Lancelot per subteno. Kvankam la armeo de Galehaut estis pli granda, la Nigra Kavaliro helpis inspiri la virojn de Arthur repeli siajn malamikojn.

Ambaŭ flankoj admiris la bravecon de la Nigra Kavaliro. Galehaut suspektis ke li estis la sama kavaliro kiu ĉeestis la aliajn renkontiĝojn. Galehaut admiris la Nigran Kavaliron tiom ke li farus ion ajn por gajni lian amikecon.

Antaŭ la fino de la tago, Galehaut renkontis la Nigran Kavaliron kaj persvadis lin loĝi kun li. Galehaut provis konvinki Lancelot ke ne estas perfido implikita, kaj ke li provas fariĝi la amiko de la heroo. Kiam Galehaut promesis ion ajn al la Nigra Kavaliro, Lancelot diris al li kapitulaci kiam Arthur pensis ke li alfrontas humiligan malvenkon. Kiam Galehaut promesis ĉion kion Lancelot petis, estis tiu donaco kiu gajnis la amikecon de Lancelot.

La sekvan tagon, Lancelot batalis flanke de Galehaut, kvankam li portis la propran armuron de Galehaut. Gawain tamen rekonis lin kiel la sama persono kiel la Nigra Kavaliro. Ĉiuj, inkluzive Arthur kaj Guinevere, fariĝis afliktaj ke la Nigra Kavaliro ŝanĝis flankojn, ĉar la armeo de Arthur nun havis la pli malbonan parton de la taga batalo.

Arthur alfrontis kruŝantan kaj humiligan malvenkon kiam Lancelot petis Galehaut plenumi sian promeson. Pro sia amo al sia nova amiko, Galehaut venis antaŭ Arthur por kapitulaci al la surprizita reĝo, kaj Galehaut petis la Reĝon de Logres por lia pardono.

La Unua Kiso

Arthur estis surprizita kaj ravita de tiu ŝanĝo de eventoj. Arthur afable akceptis la kapitulacon kaj petis Galehaut vespermanĝi kun li. Lancelot postulis ke Galehaut ne donu sian nomon ĝis li elektos malkaŝi sin aŭ iu alia nomos lin.

Galehaut vespermanĝis kun Arthur kaj lia reĝino dum pluraj noktoj. Kiam la kortego de Arthur eksciis ke Galehaut kapitulacis pro kavaliro; ili suspektis ke estis la Nigra Kavaliro kiu kaŭzis la subitan venkon de Arthur. Gawain kaj la reĝo kaj reĝino volis scii la identecon de la Nigra Kavaliro, sed Galehaut ne sciis la nomon de sia amiko.

Galehaut revenis al sia propra tendaro matene por trovi ke lia kunulo ploris. Galehaut sensukcese provis konsoli Lancelot.

La koro de Lancelot rompiĝis ĉar li kredis ke li ne povas havi la amon de Guinevere, ĉar ŝi estis edziniĝinta. Tamen ĉio kion li atingis estis pro sia amo al la bela reĝino. Lancelot ne estis eĉ brita subulo de Arthur; Lancelot estis eksterlanda princo de trans la Angla Kanalo. Tamen, Lancelot volis ke Galehaut plenumu ĉiun deziron de Arthur.

Galehaut komencis suspekti ke lia amiko amas Guinevere, ĉar kiam ajn unu el ili menciis la reĝinon, la humoro de Lancelot fariĝis pensema kaj aflikta.

Guinevere, dezirante renkonti la kavaliron kiu savis la regnon de sia edzo, insiste persvadis Galehaut aranĝi renkontiĝon inter ŝi kaj la nekonata Nigra Kavaliro. Plurajn tagojn poste, Lancelot konsentis al privata renkontiĝo kun la reĝino, aranĝota de Galehaut. Lancelot ne deziris renkonti iun kiu rekonus lin.

Galehaut aranĝis ke ili renkontiĝu unu malfruposttagmezon. Galehaut lasis ilin solaj por ke ili povu paroli kaj aliĝis al grupo da sinjorinoj kiujn Guinevere alkondukis. Unu el la sinjorinoj estis la Sinjorinejo de Malohaut, kiu estis enprizoniginta Lancelot. Ŝi facile rekonis sian eksan malliberulon.

Lancelot estis superfortigita kaj embarasita en ŝia ĉeesto. Per sia insisto, Guinevere malkovris ke li estis la sama kavaliro kiu aperis en diversaj vestaĵoj kaj gajnis venkon per sia propra braveco, kiun li atingis per grandaj armaĵoj. Dum unu sekreto post alia estis malkaŝita, Guinevere rekonis ke li estis Lancelot de la Lago.

Plia demandado malkaŝis ke la juna heroo amas ŝin, kaj ke ĉio kion li faris estis pro ŝia avantaĝo, ne tiu de Arthur. Dum la parolo, Lancelot rekonis la Sinjorinejoj de Malohaut; Lancelot fariĝis ĉagrenita ĉar li sciis ke ŝi rekonis lin. Unue, Guinevere pensis ke Lancelot amas unu el la sinjorinoj. Kiam Guinevere diris tion al li, Lancelot estis tiel ĉagrenita ke la reĝino pensis ke li svenos.

Guinevere malkaŝis ĉion pri kio ili parolis, inkluzive la nomon de Lancelot, kaj kial li estis ĉagrenita.

Galehaut trovis ke lia suspekto pruvis esti vera. Malproksime de esti ofendita de la deziro de sia amiko kaj kontraŭ la kristana instruo ke adulto estas morta peko, Galehaut entreprenis helpi Lancelot gajni la amon de Guinevere.

Galehaut petis la reĝinon reami sian amikon, al kio ŝi volonte konsentis. Ŝi eĉ konsentis kisi Lancelot, kiel signon de sia amo al la heroo. Galehaut aranĝis ke ili kisu unu la alian, dum Galehaut blokis la vidon de la sinjorinoj.

Tamen, la Sinjorinejo de Malohaut sciis ke io okazas, kaj ŝi volis fariĝi parto de ĝi. Ŝi sciis nun ke Lancelot amas la reĝinon. Ŝi alfrontis la reĝinon, dirante ke ŝi proponos sian helpon kun Lancelot. Guinevere kaj la Sinjorinejo de Malohaut fariĝis bonaj amikinoj, kaj la reĝino aranĝis ke Galehaut kaj ŝia nova kunulino fariĝu amantoj. Ĉiutage ili sekrete faris aranĝojn kie Lancelot kaj Guinevere povis kisi.

Ambaŭ Galehaut kaj Arthur decidis reveni al siaj respektivaj regnoj. Lancelot iris kun Galehaut, dum Guinevere revenis al Camelot kun sia edzo.

Milito Kontraŭ la Saksonoj

Lancelot kaj Galehaut foriris al la regno de Galehaut, Sorelois. La Sinjorinejo de la Lago sendis la kuzon de Lancelot, Lionel, por fariĝi lia paxo, ĝis li estis preta esti adaligita.

La Sinjorinejo de la Lago ankaŭ sendis ŝildon al Guinevere. La magia ŝildo prezentis kavaliron kaj sinjorinon kisantajn, sed la ŝildo estis fendita mezen, malebligante la kavaliron kaj sinjorinon efektive tushi unu la alian. La Reĝino estis informita ke post kiam ŝi konsumis sian rilaton kun sia amanto, la fendita ŝildo fariĝos tuta.

Post kiam Gawain plene resaniĝis de siaj vundoj, li ekiris sur la saman serchkvestadon kiun li prokrastis (pro la milito kontraŭ Galehaut) - trovi la Blankan aŭ Ruĝan Kavaliron (Lancelot) kiu estis ĉe la du antaŭaj renkontiĝoj. Guinevere diris al Gawain ke li eble trovos lin kun Galehaut.

La disiĝo de Lancelot de Guinevere faris la junan heroon deprimita kaj pensema. Eĉ Galehaut ne povis konsoli lin. Post kelkaj semajnoj, Galehaut sendis Lionel kiel mesaĝiston al Guinevere, petante ian novaĵon kiu povus konsoli aŭ gajigi Lancelot. Guinevere sendis Lionel reen al Lancelot kun la mesaĝo fari ĉion kion Gawain deziras.

Gawain travivis diversajn aventurojn, kie li renkontis junan kavaliron nomatan Hector kaj poste Lionel. Gawain kaj Hector alvenis al Sorelois kie ili estis defiitaj batali plurajn fojojn, inkluzive kontraŭ Lancelot ĉe la kastelo de Galehaut. La alveno de Lionel malhelpis sangoverŝadon inter Lancelot kaj Gawain.

Lancelot estis ĉagrenita ke li batalis kun Gawain. Kvankam li ankoraŭ volis gardi sian nomon sekreta, la mesaĝo de la Reĝino diris al li fari kion ajn Gawain petis de li. Gawain sciis ke li estas la kavaliro kiun li serĉis. Malvolonte, Lancelot diris al Gawain sian nomon. En tiu momento novaĵoj alvenis ke la Saksonoj kaj Irlandanoj invadis Skotlandon. Arthur sendis sian armeon al Skotlando por defendi sian imperion.

Lancelot kaj liaj kunuloj sekrete aliĝis al la armeo de Arthur. En la tago de ilia alveno, ili trovis ke la armeo de Arthur sieĝis Saksonan Rokon, kastelop konstruitan en la tempo de Vortigern. Arthur enamiĝis al la saksona sorĉistino, kaj renkontis ŝin en ŝia ĉambro de la kastelo. Arthur estis kaptita de la saksonaj kavaliroj kaj enprizonigita.

Dum la foresto de Arthur, Lancelot faris amon al Guinevere. La ŝildo donita al la reĝino fariĝis tuta, kio igis Guinevere tre feliĉa. Sed novaĵoj alvenis ke la Saksonoj tenis la reĝon kiel malliberulon.

Fraŭlino alvenis antaŭ la ĉeesto de la kvar kunuloj, dirante al ili ke ŝi scias kiel helpi ilin liberigi Arthur. Tamen, ŝi kondukis ilin en kaptilon kie Lancelot, Gawain, Galehaut kaj Hector estis ĵetitaj en prizonon.

Nur Lancelot estis liberigita el prizono kiam li perdis sian prudenton. Lancelot vundis amikojn kaj malamikojn egale. Nur Guinevere povis trankviligi la deliron de Lancelot. Lia sanmenso revenis nur kiam li surmetis la magian ŝildon donitan al Guinevere. Sed la momenton kiam li demetis la ŝildon, lia frenezeco revenis. Nur la alveno de la Sinjorinejo de la Lago kuracis lian frenezecon.

Ĝis tiu tempo, la viroj de Arthur perdis la ferocan batalon kontraŭ la Saksonoj kaj Irlandanoj. Kiam Lancelot revenis al la batalo, la tajdo de la batalo revenis al la britaj fortoj. Lancelot sukcesis reveni al la kastelo, kaj liberigis Arthur kaj liajn kunulojn el prizono. Lancelot kaptis la saksonan sorĉistinon kaj devigis ŝin igi sian armeon kapitulaci.

Post la batalo, Gawain informis Arthur ke li kompletigis sian serchkvestadon, kaj trovis la Blankan aŭ Ruĝan Kavaliron. Gawain diris al la reĝo ke estis li kiu liberigis lin el prizono kaj lia nomo estis Lancelot. Superfortigita de ĝojo, Arthur sensukcese provis persvadi Lancelot fariĝi membro de sia mastrumo kaj aliĝi al la Ronda Tablo. Do Arthur petis sian edzinon petegi lin resti kun ili. Lancelot decidis resti ĉar la Reĝino petis lin.

Galehaut estis ĉagrenita, sed decidis resti kun Arthur kaj ankaŭ fariĝi membro de la Ronda Tablo. Tamen, Galehaut ne povis resti en Camelot senlime, ĉar li havis imperion por regi.

Du Guinevere-oj

En la Vulgata Merlin, la aŭtoro diris ke Reĝino Guinevere havis duonfratinon kiu ankaŭ estis nomata Guinevere. Ili naskiĝis en la sama tago kaj aspektis precize same, kvankam ili havis malsamajn patrinojn. Reĝo Leodegan de Camelide (Camelerd), ilia patro, kuŝis kun la edzino de sia seneskalo. Mi nomos la duan Guinevere - Falsa Guinevere.

Dum Lancelot restis kun sia amiko Galehaut en Sorelois, la dua Guinevere komplotis kun Bertholai, kavaliro de Camelide, por konvinki Arthur ke ŝi estas lia vera edzino. La Falsa Guinevere diris en sia letero ke se la reĝo ne reprenos ŝin kiel sian edzinon, Arthur devos restarigi la Rondan Tablon al ŝi.

La ringo kiun la Falsa Guinevere havis estis identa al tiu de la Reĝino. Arthur starigis la Tagon post Kristnasko (26-an de decembro) por pruvi kiu estas lia vera edzino kaj kiu estas la trompekcisto. Dudek baronoj de Camelide estis parto de la komploto.

Unu tagon, Bertholai kaptis Arthur en la arbaro. Ili donis al Arthur amelikŝiron por ke li enamiĝu al la Falsa Guinevere. Arthur faris kion ajn Bertholai kaj la Falsa Guinevere diris.

Arthur deklaris sian veran edzinon kiel trompeĉistino, kaj volis ekzekuti ŝin. Arthur, kun la baronoj de Camelide, trovis Guinevere kulpa pri perfido. Ĉar ŝi portis la kronon, ŝi devis morti per fajro. Guinevere estis senigita de sia titolo kaj potenco kiel reĝino, dum la Falsa Guinevere prenis ŝian lokon kiel edzino kaj kunregantino de Arthur.

La kavaliroj de la Ronda Tablo, precipe Gawain, estis ŝokitaj de la akuzo kaj verdikto. Gawain kaj la kavaliroj oponis Arthur kaj la komplotintojn; ili preferus ke ili estu ekzilitaj ol permesi ke la reĝino estu ekzilita aŭ mortigita.

Novaĵoj alvenis pri la enprizonigo de Guinevere. Lancelot tuj eliris por savi la reĝinon, akompanata de Galehaut kaj lia armeo.

Kiam la tago alvenis ke Guinevere estu ekzekutita, Lancelot defiis la baronojn de Camelide per forto de armiloj. Bertholai aranĝis ke Lancelot devos batali kontraŭ tri kontraŭuloj anstataŭe unu. Bertholai havis la tri plej fortajn kavaliroj de Camelide por batali tiun maljustan duelon. Arthur kaj Galehaut oponis tiun aranĝon, sed Lancelot rifuzis retiri sin de kombato. Lancelot rezignis sian lojalecon al Arthur kaj sian seĝon ĉe la Ronda Tablo.

Lancelot batalis kontraŭ tri kavaliroj, mortigante du kaj vundante la trian kavaliron. Kvankam Lancelot gajnis la kombaton, Arthur rifuzis repreni la veran Guinevere. Arthur estis ankoraŭ sub la sorĉo de la Falsa Guinevere. Por solvi tiun krizon kaj por protekti la reĝinon, Galehaut proponis sian regnon kiel sekuran rifuĝejon por Guinevere. Do Lancelot kaj Guinevere restis en Sorelois, kie ili povis daŭrigi siajn rilatojn unu kun la alia sen ke Arthur malkovru tion.

Kiam la Papo aŭdis pri la mizera situacio de Guinevere, li avertis Arthur repreni sian veran edzinon aŭ alfronti Interdikton metitan sur lian regnon dum 21 monatoj (kio estis ia suspendo de sakramentoj aŭ meso al persono aŭ la tuta distrikto). Arthur rifuzis rezigni la Falsan Guinevere. La interdikto estis tuj metita sur Arthur.

Dek monatojn poste, la Falsa Guinevere kaj Bertholai falis mistere malsanaj, rabante ilin de la kapablo moviĝi. La du ĉefaj komplotintoj komprenis ke Dio punas ilin pro la komploto por forigi la veran reĝinon. Por savi siajn animojn, ili pentis siajn pekojn kaj krimon al la kapelano de Arthur, Amustans. Ili ankaŭ konfesis al Arthur pri sia trompo. Arthur aŭ ekzekutigis la paron, aŭ ili mortis pro sia malsano; la teksto ne estis klara pri kiel ili mortis.

Kiam novaĵoj alvenis pri la mortoj de la komplotintoj, ili ankaŭ eksciis ke Arthur deziras repreni sian edzinon. Lancelot kaj Guinevere estis feliĉaj pri tiu rezulto kun la komplotintoj, sed estis malĝojaj ke ili devos apartiĝi denove.

Unue, Guinevere pretendis ke ŝi ne revenos al Arthur ĉar li estis preta ekzekuti ŝin. Arthur devis repaciĝi kun Guinevere, Lancelot kaj Galehaut. Arthur devis petegi Lancelot repreni sian seĝon ĉe la Ronda Tablo. Post kiam Arthur kaj Guinevere estis repaciĝintaj, la reĝino donis plenan kison al Lancelot publike pro lia servo al ŝi. Ŝi konsideris Lancelot kiel sian personan ĉampionon, kion Arthur tutkore aprobis. Lionel, la kuzo de Lancelot, estis adaligita kiel kavaliro.

Valo de Nereveno

Unu nokton, dum ili festenis, Lancelot ĝuis noktan promenon en la arbaro ekster Londono, kune kun la tri nevoj de Arthur: Gawain, Yvain kaj Galeshin. Granda kavaliro eksplodis en la liberan spacon kaj kaptis Gawain sur sian grandan ĉevalon. Ĉiuj kvar kavaliroj estis senarmaj en tiu momento. Kvankam Gawain luktis, li estis senpova kontraŭ la giganta kavaliro. Lancelot volis tuj pursekvi la rabiston de Gawain, sed liaj aliaj amikoj avertis ilin ke ili ne havas iun armuron aŭ armilojn por alfronti la gigantan kavaliron.

Ni eksciis ke la rabisto de Gawain estis Caradoc (Carados), konata kiel la Sinjoro de la Malĝoja Turo. Gawain ricevis multajn vundojn kiam la gardistoj de Caradoc batis lin. La patrino de Caradoc akuzis Gawain pri perfida mortigo de ŝia frato - Gadras la Nigra. La patrino de Caradoc estis ankaŭ sorĉistino, kaj aplikis venenan ŝmiraton sur liajn vundojn, kaŭzante al Gawain grandan agonion.

Gawain estis tiam enprizonigita en la vermoplena subtera ĉelo de la Malĝoja Turo. Liaj vundoj infektiĝis kaj la sano de Gawain deterioriĝis post kelkaj tagoj. Por aldoni al lia turmento, la vermoj mordis lin en lia malluma ĉelo.

Estis fraŭlino kiu loĝis en la Malĝoja Turo kaj estis kuzino de la Sinjorinejo de la Blanka Kastelo kaj de Galeshin (nevo de Arthur); ŝi decidis helpi Gawain. Caradoc ankaŭ forrabis ŝin pro ŝia granda beleco. Caradoc volis devigi ŝin edziniĝi al li. Kvankam ŝi ne povis liberigi Gawain, ŝi ĵetis venenan miksaĵon en la prizonan ĉelon de Gawain por mortigi ĉiujn vermojn. La fraŭlino ankaŭ donis medikamenton por sanigi la vundojn de Gawain. Tiam ĉiunokte ŝi sekrete sendis manĝaĵon kaj puran akvon al Gawain.

La tri kavaliroj tuj eliris en serchkvestadon por savi Gawain. La Sinjorinejo de la Blanka Kastelo direktis Galeshin al la Malĝoja Turo, kiu hazarde estis lia kuzino. Antaŭ ol iu kavaliro povis iri al la Malĝoja Turo, la kavaliro devis trairadi preĝejon kaj malfermi la pordon ĉe la alia flanko, dum bastonoj svingataj de nevidiklaj manoj batus lin. Kiu ajn sukcesus en tiu testo estus la heroo kiu savos Gawain. Galeshin malsukcesis la teston.

Lancelot kaj Yvain alvenis unu tagon poste, kaj estis simile testitaj en la preĝejo. Yvain malsukcesis, sed Lancelot sukcesis malfermi la pordon.

Por atingi la Malĝojan Turon, la kavaliroj devis trapasi Le Val Sans Retour, kio signifas la “Valon de Nereveno”. La valo apartenis al Morgan le Fay, duonfratino de Reĝo Arthur. Morgan iam amis kuzon de Reĝino Guinevere, dum ŝi estis la korteganino de la Reĝino. Guinevere ekzilis ŝian kuzon por eviti skandalon. Tio ŝajnis esti la fonto de la malamikeco de Morgan kontraŭ Guinevere.

Morgan forlasis la kortegon de sia frato kaj venis al tiu valo. La valo estis sorĉita tiel ke iu ajn kavaliro kiu estis malfidela al sia vera amo, ne povis forlasi la domajnon de Morgan. Nur kavaliro kiu estis fidela al sia vera amo povis fini la sorĉaĵon sur la valo kaj liberigi la kaptitajn kavaliroj.

Galeshin estis la unua kiu eniris la valon kaj estis kaptita. Yvain ankaŭ eniris la valon kaj li estis ankaŭ kaptita. Lancelot eniris la valon, kie li mortigis kvar drakojn. Lancelot tiam transiris la mallarĝan plankon kiu estis defendata de du kavaliroj. Lancelot persekutis alian kavaliron, kiu fuĝis en la tendon de Morgan. Morgan estis malĝentile vekita kiam ŝi falis de sia lito sur kiu ŝi dormis. Lancelot dehakis la kapon de la kavaliro. Lancelot senkulpigis sin pro veko de la kolera Morgan.

Morgan fariĝis eĉ pli ĉagrenita kiam ŝi eksciis ke Lancelot rompis la sorĉaĵon sur ŝia valo. Ŝi ne havis alian elekton ol liberigi ĉiujn malliberulojn, inkluzive ŝian malfidelan amanton. Galeshin kaj Yvain estis liberigitaj.

Morto de Galehaut

Morgan le Fay persvadis Lancelot resti unu nokton, por ripozi. Dum Lancelot dormis, ŝi uzis drogon sur la dormanta heroo, kaj sekrete transportis Lancelot al sia kastelo. Lancelot vekiĝis kaj trovis sin en prizono. Morgan diris al la heroo ke ŝi liberigos lin nur se li donos al ŝi elaĉetiĝon. Morgan volis la ringon sur la fingro de Lancelot. Lancelot rifuzis, ĉar ĝi estis donaco de Guinevere. Morgan ankaŭ havis ringon preskaŭ identan al tiu kiun Lancelot portis. La sola diferenco inter la du ringoj estis la gravuraĵoj.

Morgan diris al la heroo ke li mortos en prizono. Lancelot diris al ŝi ke li ne zorgas. Morgan memorigis la heroon ke li ankoraŭ ne savis Gawain de Caradoc. Morgan diris al la heroo ke ŝi permesos al li savi Gawain, nur se li promesos reveni al ŝi kiel ŝia malliberulo. Lancelot konsentis.

Lancelot daŭrigis sian vojaĝon kaj trovis du korpojn flosi en la rivero. Lancelot estis informita ke la heroo kiu forigos la korpojn el la akvo atingos la Malĝojan Turon. Lancelot tuj saltis en la akvon kaj levis la korpojn el la akvo.

Galeshin kaj Yvain alvenis al la Malĝoja Turo antaŭ Lancelot. Yvain eniris la antaŭan pordegon kaj estis kaptita de dek kavaliroj. Galeshin uzis la alian pordegon. Galeshin venkis unu kavaliron ĉe la unua pordego, kaj du ĉe la dua pordego. Tamen tri kavaliroj venkis lin ĉe la tria pordego. Yvain kaj Galeshin estis tenataj en prizono.

Intertempe, Caradoc aŭdis ke Arthur gvidis siajn kavaliroj por preni la Malĝojan Turon. Caradoc sendis siajn proprajn virojn por alfronti Arthur, kaj eviti ke ili eniru lian domajnon.

Lancelot tiam alvenis al la Malĝoja Turo kaj batalis kontraŭ Caradoc. Kvankam ili batalis longe kaj forte, Lancelot pruvis esti tro forta kaj lerta por Caradoc. Caradoc, rimarkante ke li estas preskaŭ perdanta, ĉesis batali kaj kuris al sia turo. Caradoc esperis mortigi Gawain antaŭ ol Lancelot povus liberigi sian amikon.

Tamen, la fraŭlino kiu helpis Gawain, nun helpis Lancelot per fermo kaj ŝloso de la pordego. Lancelot mortigis Caradoc kaj tiam liberigis Gawain kaj la aliajn malliberulojn.

Lancelot tiam forlasis siajn amikojn, revenante al Morgan kiel malliberulo. Denove, Lancelot rifuzis doni sian ringon al ŝi. Dum Lancelot dormis en sia ĉelo, Morgan glitis la ringon de Lancelot de lia fingro, anstataŭigante per sia propra ringo.

Morgan tiam sendis unu el siaj fraŭlinoj kun la ringo kaj mesaĝo al Arthur kaj Guinevere. Tiu fraŭlino diris al ĉiuj en la kortego de Arthur ke Lancelot mortas pro sia vundo, kaj redonas la ringon al Guinevere, dirante ke li pekis kontraŭ Dio kaj sia reĝo (Arthur) pro amado de la Reĝino.

Guinevere respondis ke ŝi amis Lancelot nur ĉar la heroo savis ŝin kaj ŝian edzon, kaj ĉar Lancelot ankaŭ helpis Arthur venki du militojn. Arthur kredis la aserton de sia edzino.

Galehaut, kiu restis kun Arthur, decidis trovi Lancelot kune kun Gawain, Yvain kaj Lionel.

Post restado kun ŝi dum iom da tempo, Morgan fariĝis altirita al Lancelot, kaj volis edziniĝi la kavaliron. Lancelot malakceptis ŝiajn amindumojn; deklarante ke li preferus morti ol fariĝi la amanto de Morgan. Rimarkante ke Lancelot ankoraŭ estis fidela al Guinevere, ŝi liberigis Lancelot.

Lancelot revenis al Sorelois, esperante trovi Galehaut. Lancelot estis pli ol seniluziigita kiam li trovis ke lia amiko forestas; kaj li fariĝis tre deprimita. Post kelkaj noktoj, Lancelot fuĝis en la arbarojn sen sia armuro kaj armilo. Evidente li estis puŝita en frenezecon, ĉar li sopiris al Guinevere.

Galehaut trovis la ŝildon de Lancelot, portatan de vavasoro. La vavasoro donis la ŝildon al Galehaut, post kiam Galehaut estis vundita en la batalado.

Galehaut revenis al sia regno kun Lionel, nur por trovi ke lia amiko perdis sian prudenton kaj forlasis lian regnon. Pensante ke Lancelot mortigis sin, Galehaut fariĝis nekonsolebla kaj malsaniĝis dum fastado, mortante dek tagojn poste. La regno de Galehaut estis donita al lia nevo kaj batofilo, Galehodin.

Lionel revenis al Camelot kun novaĵoj pri la malapero de Lancelot kaj la morto de Galehaut. Pliaj malbonaj novaĵoj sekvis kiam la kortego de Reĝo Arthur eksciis pri la morto de la Sinjorinejo de Malohaut, la kunulino de Guinevere.