Sir Gareth

La Libro de Sinjoro Gareth troveblas en Libro VII de Morte d’Arthur, verko de la angla aŭtoro Sinjoro Thomas Malory (ĉ. 1469). Ĉi tiu epizodo estis unu el la malmultaj epizodoj kiuj autentike povas esti diritaj esti la invento de Thomas Malory, sen fidi je pli malnovaj francaj kaj anglaj fontoj. Ĉi tiu rakonto povas efektive esti legita sendepende de la resto de la verko de Malory, ĉar ĝi havas nenian konekton al la aliaj libroj de Morte d’Arthur.

Tamen, la aventuro de Gareth estis unu el la plej tipaj arturaj rakontoj, ĉar ĝi uzis komunan temon: mistera junulo kiu ne povis esti identigita, kiu fariĝis kavaliro, tiam gajnante grandan nomon kiam li venkis grandajn malamikojn en sia serĉado por savi sinjorinon, kiun la heroo poste edziĝos kun.

En multaj el la malnovfrancaj romanoj, li estis identigita kun Guerrehet.

• Beaumains
• Fraŭlino Sovaĝa
• Ruĝa Kavaliro de la Ruĝaj Landoj
• Sinjorino Lyonesse

Beaumains

Reĝo Arturo tenis kortegon en Kinkenadon dum la festo de Pentekosto kiam du viroj kaj nano akompanls junan viron, kiu estis tiel alta kiel li estis bela. Liaj manoj estis grandaj kaj potencaj. La junulo evidente estis de nobla deveno.

La junulo, kiu rifuzis doni sian nomon, petis tri donacojn de la reĝo, kaj ke li petos unu donacon nun, kaj la lastajn du post 12 monatoj. La unua donaco kiun la junulo petis estis ke oni permesu al li resti en la kortego de la reĝo dum la dek du monatoj, ricevante sufiĉan manĝaĵon kaj trinkaĵon. La reĝo konsentis al la unua donaco.

Sinjoro Kay, la malĝentila seneschalo de Arturo, aŭdinte ĉi tiun strangan peticion, riproĉis kaj insultis la junulon pro esti nenio alia ol manĝema kanajlo. Kay nomis la junulon, Beaumains, kio signifas “Belmanojn”, kaj diris al li ke li povas havi manĝaĵon kaj trinkaĵon abunde, ĉar la seneschalo loĝigis la junulon en la malriĉaj kvartaloj kun la servistoj de la kuirejo.

Sinjoro Lancelot kaj Sinjoro Gawain estis malkontentaj pri la malbona maniero kaj mokado de la seneschalo, kaj ofertis al la junulo pli bonan kvartalon, kiun la junulo ĝentile rifuzis. Do dum dek du monatoj, la junulo elportis la konstantajn mokadojn kaj malestimon de Sinjoro Kay kun bona graco, ĝis Pentekosto. La junulo ankaŭ akceptis la novan nomon de Kay por li.

---

Dum la festo de Pentekosto ĉe Caerleon, fraŭlino alvenis en lian kortegon kun peticio. La juna virino diris al Reĝo Arturo kaj liaj kavaliroj ĉe la Ronda Tablo ke kruela kavaliro konata kiel la Ruĝa Kavaliro de la Ruĝaj Landoj prenis la tutan landon de ŝia sinjorino, kaj sieĝis ŝian sinjorinon en ŝia kastelo. Kiam la fraŭlino rifuzis riveli la nomon de sia sinjorino, Arturo diris al ŝi ke li ne havas devon sendi iun kavaliron helpi ŝin.

Beaumains, aŭdinte la mesaĝon de la fraŭlino al la reĝo, elparolis. La junulo petis la reĝon ke ĉar la 12 monatoj pasis, ke li nun rivelis la lastajn du donacojn kiujn li volis de la reĝo. Beaumains volis ĉi tiun aventuron savi la sinjorinon de la fraŭlino kiel unu el la donacoj; kaj la alia estis ke neniu alia kavaliro ol Sinjoro Lancelot de la Lago devas kavalirigi lin. La reĝo konsentis.

La juna virino foriris en abomeno ke juna kaj nesperta kuireja paĝo venos savi ŝian sinjorinon. Beaumains rapide petis siajn du servistojn kaj nanon alporti lian kirason kaj ĉevalon. Beaumains estis en tia hasto sekvi la fraŭlinon ke li mankis ŝildon kaj lancon.

Sinjoro Kay, ankoraŭ mokante la junulon en sia zorgo, rapidis post Beaumains, esperante instrui lin respekti lin kiel sian superulon. Kay galopis kun sia ŝildo kaj lanco preta. Beaumains renkontis la atakon, kaj eltiris kaj ŝovis sian glavon al la flanko de Kay, senceremonie elseliĝante sian turmentiston. Kay kuŝis sur la tero, ŝajne senkonscia. Beaumains tiam prenis la lancon kaj ŝildon de Sinjoro Kay kiel siajn proprajn.

Lancelot, kiu atestis la junan viron venkanta la arogan seneschalon, estis impresita. Beaumains petis Lancelot turniri kun li, por testi sian bravecon kaj indecon fariĝi kavaliro. Do ili turniris kaj elseliĝis unu la alian. Tiam ili eltiris siajn glavojn, kaj interŝanĝis frapojn unu kun la alia. Ili batalis ĝis egaleco.

Antaŭ ol Lancelot kavalirigos la junulon, li petis lian veran nomon. Beaumains rivelis ke lia vera nomo estis Gareth, kaj ke li estis la plej juna filo de Reĝo Lot de Orkney kaj de la fratino de Arturo, Morgawse. Tio signifis ke Gareth estis ankaŭ la frato de Sinjoro Gawain. Gawain ne rekonis sian propran fraton, ĉar Gareth estis ankoraŭ juna knabo kiam Gawain fariĝis kavaliro de Arturo, dek kvin jarojn antaŭe.

Lancelot promesis ne riveli la nomon de Gareth al iu ajn ĉe la kortego de Arturo. Lancelot tiam kavaliriĝis Gareth, kiu tiam rapide ekiris por helpi la fraŭlinon.

La fraŭlino, kiel la kruda seneschalo, vidante ke la junulo sekvas ŝin, malestime mokis Gareth, dirante al li ke ĉi tiu aventuro pli taŭgis por sperta kavaliro, ne netestita kuireja knabo. La fraŭlino ordonis al Beaumains reveni al la kuirejo de Arturo. Beaumains, hontigita de ŝiaj insultoj, ĝentile rifuzis esti diskuraĝita de ĉi tiu danĝera serĉado. Do Sinjoro Gareth decideme sekvis la fraŭlinon el Caerleon.

Fraŭlino Sovaĝa

Gareth vojaĝis kun la fraŭlino, kiu konstante provis honti la ĵus kavaliriĝitan heroon, nomante lin kuireja kanajlo, kaj ke ŝi ne povas elporti lian odoron.

Ili renkontis du kavalirojn ĉe la vadejo, kaj la fraŭlino mokis lin pri ĉu li forkuros. Kolera pri ŝiaj mokoj, Gareth atakis kaj mortigis la du kavalirojn. Prefere ol laŭdi lian provecon, ŝi asertis ke unu kavaliro falis de sia ĉevalo kiu stumblis.

Kiam ili renkontis alian kavaliron en nigra kiraso, konatan kiel la Kavaliro de la Nigraj Landoj, ŝi diris al li fuĝi. La Nigra Kavaliro demandis la fraŭlinon ĉu li (Gareth) estas la campiono de Arturo por savi ŝian sinjorinon, kaj ŝi nur respondis ke li estas kuireja kanajlo. Do la Nigra Kavaliro postulis ke Gareth malsupreniru de la ĉevalo kaj demetu sian kirason kiun li ne estas inda porti.

Ofendita de la malestimo de la kavaliro kaj hontigita de sia vojaĝa kunulino, Gareth asertis ke li estas de nobla deveno kaj forprenos la kirason kaj ĉevalon de la Nigra Kavaliro de lia mortinta korpo. Do ili turniris, kaj Gareth sukcesis trapiki la flankon de la Nigra Kavaliro. Malgraŭ ĉi tiu vundo, la Nigra Kavaliro batalis fervore dum tuta horo, antaŭ ol li estis venkita de sia vundo kaj falis de sia ĉevalo, morta. Gareth demetis la kirason de la falinta kavaliro antaŭ ol sekvi la fraŭlinon, kiu foriris de la batalo. Denove, ŝi insultis Gareth, dirante ke li odoras kiel la kuirejon, dirante al li foriri. Gareth diris al la fraŭlino ke li rifuzas esti malkuraĝigita de sia serĉado.

Tiam ili renkontis alian kavaliron, sed ĉifoje en verda kiraso. La Kavaliro de la Nigraj Landoj estis nomata Sinjoro Percard, kaj la Verda Kavaliro estis lia frato. La Verda Kavaliro, nomata Sinjoro Pertelope, esperis venĝi sian fraton, sed li estis elseliĝita kaj poste venkita de la supera lerteco de Gareth per la glavo.

La Verda Kavaliro petis por kompato. Gareth diris al li ke li nur indulgos lin se la fraŭlino diros tion, sed malgraŭ ĉi tiu honoro kiun Beaumains donis al la fraŭlino, ŝi ŝajnis kvazaŭ ŝi ne zorgas ĉu Sinjoro Beaumains mortigus la Verdan Kavaliron aŭ ne. La fraŭlino estis surprizita kiam la venkita kavaliro ofertis ĵuri fidelecon al Beaumains, ofertante 30 kavalirojn en la servo de sia venkinto. Estis nur tiam ke la fraŭlino diris al Beaumains indulgi Sinjoron Pertelope.

La Verda Kavaliro ofertis la gastecon de sia kastelo al la vojaĝ-lacaj kunuloj. Tiam la ofenda fraŭlino rifuzis sidi ĉe la sama tablo kun Sinjoro Beaumains. Sinjoro Pertelope estis konfuzita kial la fraŭlino konstante ridikulas la bravan kavaliron. Ŝi faris tion ĉar ŝi pensis ke li estas de malalta naskiĝo.

---

Ili daŭrigis kaj renkontis alian fraton, ĉifoje Sinjoron Perimones, konatan kiel la Ruĝa Kavaliro. La Ruĝa Kavaliro esperis defii Sinjoron Beaumains. Sed kiel lia alia frato, Beaumains venkis lin ankaŭ. Sinjoro Perimones ankaŭ ofertis ĵuri sin kaj siajn kvindek kavalirojn al Beaumains. Denove, Beaumains nur indulgus la Ruĝan Kavaliron se la fraŭlino intervenos nome de li. La fraŭlino ne hezitis ĉifoje por indulgi la Ruĝan Kavaliron.

---

Ili vojaĝis ĝis ili renkontis la kvaran fraton, Sinjoron Persant de Inde, kiu estis ankaŭ konata kiel la Blua Kavaliro. Ĉifoje, la fraŭlino efektive maltrankvilis pri la sekureco de Beaumains. Ŝi rimarkis ke ŝi ne estis justa kun la kuraĝo de Beaumains, kaj ŝi ŝajnis petpardonema. Beaumains ĝentile diris ke li ne maltrankvilis pri kion ŝi diris al li, ĉar ŝiaj insultoj helpis nutri lian koleron kiam li batalis sian malamikon.

Kiam la du kavaliroj renkontis, ili turniris. Tamen, la forto de efiko estis tiel granda ke ne nur ili rompis siajn lancojn sur la ŝildoj de ĉiu la alia, sed ankaŭ iliaj ĉevaloj kolizis unu kun la alia kun tia forto ke ili mortis. La du rajdantoj povis desalti de siaj ĉevaloj antaŭ ataki unu la alian per siaj glavoj. Ili batalis dum pli ol du horoj; ĉiu estis grave vundita. Fine, Beaumains venkis sian kontraŭulon kiam li donis potencan frapon al la kasko de la Blua Kavaliro. Sinjoro Persant petis por kompato, kiun Beaumains tuj akceptis.

Sinjoro Persant bonvenigis Beaumains kaj la fraŭlinon al sia tendo. Kiel liaj fratoj, Persant ĵuris fidelecon al Beaumains.

Matene, Persant demandis siajn gastojn kien ili iras. La fraŭlino diris al ilia gastiganto ke ŝi alportis ĉi tiun kavaliron por savi la sieĝon de Kastelo Perilous kiu apartenas al ŝia fratino. Lia gastiganto ankaŭ sciis ke la gvidantino de Beaumains devas esti Lynet (Lynette), fratino de Damo Lyonesse. Lynet estis alie konata kiel Fraŭlino Sovaĝa, pro ŝiaj kaŭstikaj rimarkoj al la malriĉa Sinjoro Beaumains.

Lia gastiganto ankaŭ sciis ke la sieĝo celis allogi aŭ Sinjoron Lancelot aŭ Sinjoron Gawain por batali kun la Ruĝa Kavaliro. Beaumains rivelis ke lia nomo estis Gareth de Orkney al sia gastiganto kaj gvidantino. Ili foriris de la kompanio de Persant kaj alvenis ĉe la ermitejo.

Ruĝa Kavaliro de la Ruĝaj Landoj

Ĉe Kastelo Perilous, nano alvenis kun novaĵo ke ŝia fratino (Lynet) proksimiĝas kun kavaliro kiu eble savos ŝin de la Ruĝa Kavaliro. Damo Lyonesse sendis la nanon reen kun manĝaĵo kaj vino kun arĝentaj pokaloj por la kavaliro kaj ŝia fratino.

La sekvan tagon, ili proksimiĝis al la sieĝita kastelo. Beaumains vidis kelkajn arbojn kie multaj kavaliroj estis pendigitaj per siaj koloj. La Ruĝa Kavaliro mortigis ĉiun el ĉi tiuj kavaliroj, kaj pendigis ilin kiel ordinarajn krimulojn.

Dum Sinjoro Beaumains kaj Lynet proksimiĝis al la sieĝa armeo, ili trovis grandan kornon sub sikomorarbo. Lynet konsilis al la heroo ne blovi la kornon ĝis tagmezo, ĉar antaŭ tagmezo la Ruĝa Kavaliro havis la forton de sep. Tamen, Beaumains ignoris ŝian averton, kaj tuj blovis la kornon.

Ili galopis unu kontraŭ la alia kun siaj lancoj pretaj. Ili frapis unu la alian kun tia forto ke ili ambaŭ falis de siaj ĉevaloj. La du falintaj kavaliroj leviĝis de la tero, starigis siajn ŝildojn antaŭ sin, kaj eltiris siajn glavojn. Ili interŝanĝis feroĉajn frapojn per siaj glavoj ĝis iliaj ŝildoj estis difektitaj, ilia kiraso fendiĝita, kaj iliaj multaj vundoj sangis. Ili batalis dum horoj, ĝis ambaŭ bezonis ripozi.

La Ruĝa Kavaliro cedis kaj petis por kompato, kiun Beaumains rifuzis doni. La Ruĝa Kavaliro diris al la heroo ke li estis sub ĵuro de virino kiun li amis por allogi Lancelot batali lin, ĉar Lancelot mortigis ŝian fraton. Do la virino donis al la Ruĝa Kavaliro la forton de sep viroj, antaŭ tagmezo.

Beaumains nur indulgus la Ruĝan Kavaliron, kiun li nun konis kiel Sinjoro Ironside, se li restaŭros la tutan ŝtelitan landon al Damo Lyonesse, kaj petis la kompaton de Lancelot ĉe la kortego de Arturo. Sinjoro Ironside konsentis al ĉiuj kondiĉoj de Beaumains.

Sinjorino Lyonesse

Kiam Sinjoro Beaumains (Gareth) reakiris sian forton ĉe la ermitejo, li ekiris al Kastelo Perilous. Tamen, la levoponto estis levita kaj eniron rifuzis neniu alia ol Damo Lyonesse.

Damo Lyonesse diris al la surprizita heroo ke li devas serĉi aventurojn kaj gloron dum 12 monatoj antaŭ ol ŝi permesos al li eniri ŝian kastelon. Beaumains estis afliktita de ŝiaj vortoj. Do li triste foriris en la kompanio de sia nano.

Damo Lyonesse diris al sia fratino Lynet kaj ŝia frato Gringamore ke ŝi volas eltrovi la veran identecon de sia savinto. Do ŝi sendis sian fraton forrabi la nanon de Beaumains. La nano rivelis la veron ke la vera nomo de Beaumains estis Gareth, la filo de Reĝo Lot kaj Morgawse. Lyonesse estis kontenta ke Gareth estas de reĝa deveno.

Gareth alvenis ĉe la kastelo, postulante ke la nano estu redonita al li. Sinjorino Lyonesse petis sian fraton liberigi la nanon kaj inviti Gareth en la kastelon.

Tiam Sinjorino Lyonesse aliĝis al ilia gasto; ili tuj enamiĝis unu al la alia. Ili deklatris ke la juna heroo estas inda je la amo de ŝia fratino. Ili ankaŭ rivelis la veran identecon de Damo Lyonesse, kiam Lynet aperis. Gareth kaj Lyonesse fariĝis fianĉiĝintoj.

---

En la kortego de Arturo ĉe Caerleon, la tri frato-kavaliroj alvenis kaj cedis al Arturo, kiel Sinjoro Beaumains (Gareth) ordonis al ili fari. Kelkajn tagojn poste, Sinjoro Ironside (la Ruĝa Kavaliro de la Ruĝaj Landoj) alvenis kaj kapitulacis al Sinjoro Lancelot.

Dum la festo de Pentekosto, Morgawse, la Reĝino de Orkney kaj fratino de Arturo, alvenis ĉe la kortego, postulante la lokon de sia filo Gareth. Kiam ŝi aŭdis la raporton ke ŝia filo estis farita kuireja kanajlo dum 12 monatoj, ŝi postulis klarigon. Estis nur tiam, ke Sinjoro Beaumains estis rivelita vere esti Gareth.

Arturo promesis trovi Gareth por sia fratino, sed ŝia filo Gawain konsilis al sia onklo sendi pro Sinjorino Lyonesse.

Kiam mesaĝo alvenis petante la ĉeeston de Sinjorino Lyonesse antaŭ Reĝo Arturo, Gareth preferis ke lia ekzakta loko restu nekonata al tiuj ĉe la kortego de Arturo. Do Sinjorino Lyonesse venis al Arturo, invitante ilin veni al turniro kiun ŝi aranĝis. Ŝi certigis ilin ke ili plej verŝajne havos novaĵojn pri Gareth ĉe la evento.

Lynet konsilis al Gareth voki ĉiujn kavalirojn kiuj fariĝis liaj vasaloj por aliĝi al li en la turniro, dum Arturo alportis siajn proprajn kavalirojn al Kastelo Perilous.

En la turniro, Gareth venkis multajn famajn kavalirojn en la turniradoj, inkluzive de sia propra frato Gawain. Ĉiun fojon, li elseliĝis unu kavaliron, lia kiraso kaj armilo ŝanĝus koloron.

---

Gareth venis al la kastelo de la Duko de la Rowse. Gareth renkontis kavaliron nomatan Sinjoro Bendelaine. Bendelaine rifuzis lasi iun ajn tra la pasejo. Do Gareth trapikis sian lancon tra Bendelaine. La kavaliro mortis.

Gareth rajdis kaj alvenis ĉe alia kastelo, kie li aŭdis 30 sinjorinojn funebri. Gareth malkovris ke la virinoj estis vidvinoj. Gareth defiis kaj mortigis la Brunan Kavaliron Sen Kompato.

Kiel la Duko foriris, alia kavaliro alvenis. Sen vorto de iu flanko, ili turniris. La kavaliro vundis Gareth en lia flanko per sia lanco. Ili daŭrigis sian batalon per siaj glavoj dum du horoj.

La batalo finiĝis kiam Lynet alvenis. Ŝi kriis al la alia kavaliro, kiu estis Gawain, ĉesi batali sian fraton Gareth. Aŭdinte la nomon de sia frato, Gawain ĵetis sian glavon kaj ŝildon flanken kaj genufleksis antaŭ sia pli juna frato, cedante.

La fratoj ploris dum ili brakumis. Arturo faris aranĝojn por geedziĝo inter sia nevo Gareth kaj Lyonesse. Ili edziĝis dum la festo de Miĥaelomeso, ĉe Kastelo Perilous. La kavaliroj kiujn Gareth venkis, inkluzive de Sinjoro Ironside kaj la tri frato-kavaliroj, ne nur fariĝis vasaloj de Gareth, sed ankaŭ ricevis lokojn ĉe la Ronda Tablo.

La du pli aĝaj fratoj de Gareth edziĝis en la sama tago: Gaheris al Sinjorino Lynet, kaj Agravain al la nevino de Lyonesse.

Amikeco formiĝis inter Lancelot kaj Gareth, ĉar Gareth admiris la grandan heroon tiom. Malfeliĉe, tago venus kiam unu kaŭzos akcidentan morton al la alia, kio estus unu el serio da eventoj kiuj disigos la Rondan Tablon.

Tiel finiĝis la rakonto de Sinjoro Gareth de Orkney.